Bimonthly of Education Strategies in Medical Sciences

fa رابطه‌ی هوش موفق و تمایزیافتگی خود با رضایت از زندگی Investigate the relationship between successful intelligence and differentiation of self with life satisfaction سلامت Health پژوهشی اصيل Original Research مقدمه: امروزه رضایت از زندگی یادگیرندگان و شناسایی عوامل مرتبط با آن در کانون توجه مطالعات مرتبط با آموزش و پرورش مثبت گرا قرار دارد. به دلیل اهمیت پیشبینیکنندههای رضایت، پژوهش حاضر بررسی رابطهی تمایزیافتگی خود و هوش موفق با رضایت از زندگی یادگیرندگان را مورد بررسی قرار داده است. روش‌ها: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعهی آماری پژوهش حاضر دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر ارومیه بودکه 1800 نفر بودند و 318 نفر به روش خوشهای چندمرحله‌ای مطابق جدول مورگان انتخاب گردیدند. برای جمعآوری دادهها از پرسش‌نامههای رضایت از زندگی داینر و همکاران، تمایزیافتگی خود اسکورون و اشمیت و هوش موفق گریگورنکو و استرنبرگ استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش همبستگی و رگرسیون همزمان بهره گرفته شد. یافته‌ها: خرده‌مقیاسهای واکنشپذیری عاطفی و گسلش عاطفی به ترتیب با ضرایب همبستگی 370/0- و 310/0- با رضایت از زندگی رابطه معکوس دارند. ضریب همبستگی بین خرده‌مقیاسهای هوش موفق شامل هوش تحلیلی، هوش خلاق و هوش عملی با رضایت از زندگی به ترتیب برابر 418/0، 561/0 و 483/0 بوده که نشانگر وجود رابطهی مثبت با رضایت از زندگی میباشند. نتیجه‌گیری: یافتهها نشان داد که مؤلفههای تمایزیافتگی خود و خرده‌مقیاس‌های هوش موفق توان پیش‌بینی‌کنندگی معنادار رضایت از زندگی را دارا هستند. Introduction: Nowadays, learnerschr('39') life satisfaction and identification of related factors are the focus of studies that are related to positive education. Because of the importance of satisfaction predictors, the present study examined the relationship between self-differentiation and successful intelligence with learnerschr('39') life satisfaction. The purpose of this study is to investigate the relationship of self-differentiation and successful intelligence with life satisfaction among secondary school girls of Urmia City. The research was descriptive in terms of purpose and descriptive in terms of data collection, which was conducted within the framework of a correlational design. Methods: The method of the present study is descriptive-correlational. The statistical population of the present study in 2017 was 1800 female secondary school students in Urmia and 318 students were selected by multi-stage cluster sampling method according to Morgan table. Questionnaires of life satisfaction of Diner et al. (1978) self-differentiation of Skowron and Schmidt (2003) and successful intelligence of Grigorenko and Sternberg (2002) , were used to collect data and Simultaneous Correlation and Regression methods were used in data analysis. Results: The subscales of emotional responsiveness and emotional failure are inversely related to correlation coefficients of -0.370 and -0.310, respectively, with life satisfaction. The correlation coefficient between the subscales of successful intelligence including analytical intelligence, creative intelligence and practical intelligence with life satisfaction is 0.418, 0.561 and 0.483, respectively which indicate a positive relationship with life satisfaction. Conclusions: Findings showed that components of self-differentiation and the subscales of successful intelligence have the ability to predict life satisfaction significantly. رضایت از زندگی, تمایزیافتگی خود, هوش موفق Life Satisfaction, Self-Differentiation, Successful Intelligence 28 37 http://edcbmj.ir/browse.php?a_code=A-10-2067-1&slc_lang=fa&sid=1 Sepideh roshan zamir nikou سپیده روشن ضمیر نیکو s.r.nikou@gmail.com 100319475328460037505 100319475328460037505 Yes Mohammad azad abdollah pour محمد آزاد عبدالله پور m.a.abdollahpour@gmail.com 100319475328460037506 100319475328460037506 No دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد