fa اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر رویکرد شناختی- رفتاری بر هیجان‌های تحصیلی دانشجویان دارای رفتارهای خودشکن تحصیلی طراحی برنامه درسی در علوم پزشکی Curriculum Design in Medical Science پژوهشی اصيل Original Research <div style="text-align: justify;"><strong>مقدمه:</strong> هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی برنامه آموزشی مبتنی بر رویکرد شناختی-رفتاری بر هیجان‌های تحصیلی دانشجویان دارای رفتارهای خودشکن تحصیلی دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان بود.<br> <strong>روش کار:</strong> پژوهش به روش نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه ولی‌عصر رفسنجان در سال تحصیلی 96-95 بودند، نمونه شامل 40 نفر از دانشجویان دارای رفتارهای خودشکن تحصیلی بودند که به شیوه خوشه‌ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) قرار گنجانده شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه شناخت و رفتار خودشکن کانینگهام، پرسشنامه هیجان‌های تحصیلی پکران و برنامه آموزشی مبتنی بر رویکرد شناختی-رفتاری بودند. به‌منظور محاسبه داده‌ها از نرم افزار آماری SPSS-20 استفاده شد و نتایج در قالب روش‌های آماری واریانس چند متغیری گزارش شده است.<br> <strong>یافته‌ها:</strong> یافته‌ها نشان دادند که آموزش مبتنی بر رویکرد شناختی رفتاری بر افزایش هیجانات تحصیلی مثبت و بر کاهش هیجانات تحصیلی منفی در دانشجویان دارای رفتار خودشکن اثربخش بوده است (0001/0 > P).<br> <strong>نتیجه گیری:</strong> بر اساس نتایج می‌توان نتیجه گرفت که برنامه شناختی رفتاری با آموزش مهارت‌هایی چون شناخت افکار، احساسات و هیجانات منفی، کنترل و بازسازی آن‌ها و نیز مهارت‌هایی چون حل مساله و مدیریت زمان منجر به کاهش هیجانات منفی و افزایش هیجانات مثبت در دانشجویان دارای رفتارهای خودشکن تحصیلی شده است.</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Introduction:</strong> The purpoe of this study was to study of the effectiveness of training program based on cognitive behavior approach on academic emotions for students with academic self-defeating behaviors in Vali-E-Asr University of Rafsanjan.<br> <strong>Methods:</strong> The research method was semi-experimental with pretest-posttest design with control group. The statistical population consisted of the students of Vali-E-Asr University of Rafsanjan in the academic year of 2016-2017, the sample consisted of 40 students with self-defeating behaviors selected by cluster sampling and randomly assigned to experimental (20 individuals) and control groups (20 individuals) of the sample individuals, two experimental groups leave the program after three sessions. The instruments used in this study were Cunningham Self-defeating Inventory (SDBC), Pekrun Academic Emotions (AEQ), and A training program based on Cognitive Behavior approach. To analyze the data due to the non-observance of the homogeneity assumption of variance of covariance, multivariate analysis of variance analysis was used on the differential pretest-posttest scores.<br> <strong>Results:</strong> Findings showed that training program based on cognitive-behavior approach has been effective in increasing the positive emotion and reducing negative in self-defeating students (P < 0.0001).<br> <strong>Conclusions:</strong> It can be concluded that the cognitive-behavioral program by teaching skills such as knowing thoughts and negative emotions, and controlling and recognitive them, as well as skills such as problem solving and time management, can reduce negative emotions and increase positive academic emotions in students with Self-defeating behaviors.</div> رویکرد شناختی- رفتاری, هیجان‌های تحصیلی, رفتارهای خودشکن Cognitive-Behavioral Approach, Academic Emotions, Self-Defeating Behavior 108 117 http://edcbmj.ir/browse.php?a_code=A-10-1676-1&slc_lang=fa&sid=1 Somayeh Hadadranjbar سمیه حداد رنجبر Hdd_s@yahoo.com 100319475328460021189 100319475328460021189 No PhD Candidate, Department of Educational Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Esmaeil Sadipour اسماعیل سعدی پور ebiabangard@yahoo.com 100319475328460021190 100319475328460021190 Yes Department of Educational Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran گروه روانشناسی تربیتی. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Ali Delavar علی دلاور delavarali@yahoo.com 100319475328460021191 100319475328460021191 No Department of Assessment and Measurment, Faculity of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Ali Delavar علی دلاور 100319475328460021192 100319475328460021192 No Department of Assessment and Measurment, Faculity of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran گروه سنجش و اندازه گیری، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Soqra Ebrahimi Qavam صغری ابراهیمی قوام qavam2005@yahoo.com 100319475328460021193 100319475328460021193 No Department of Assessment and Measurment, Faculity of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران