|
تجربه زیسته مربیان پیش دبستانی از سکوتِ حمایتی (مطالعهای پدیدارشناختی)
|
علی جعفری راد*   ، مجتبی تجری ، صبا حسنوندی ، فاطمه صالحینیا ، محمدرضا فندرسکی |
|
|
|
چکیده: (4947 مشاهده) |
| پژوهش حاضر با هدف تبیین تجربه زیسته مربیان پیشدبستانی از مفهوم سکوت حمایتی در چارچوب رویکرد ژاپنی میمامورو انجام شده است. این رویکردی تربیتی بر مشاهده آگاهانه و مداخله حداقلی مربی تأکید و سکوت را نه نشانه انفعال، بلکه شیوهای از حمایت غیرکلامی و احترام به فرایند رشد کودک میداند. پژوهش با دو رویکرد کیفی مرورنظامند و پدیدارشناسی انجام شد. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با 15 نفر از مربیان پیشدبستانی که در کارگاه آموزشی رویکرد میمامورو شرکت کرده و طی یک سال تحصیلی آن را در عمل بهکار بسته بودند، گردآوری گردید. یافتهها نشان دادند که سکوت حمایتی از دید مربیان پدیدهای چندوجهی است که شامل حضور آگاهانه، مشاهده دقیق بدون داوری، حمایت غیرکلامی، تمرین صبر و خودکنترلی، اعتماد به فرایند رشد کودک و زمینهسازی برای خودراهبری در یادگیری است. کارکردهای این رویکرد در پنج بعد شناختی، عاطفی، اجتماعی، اخلاقی و آموزشی از جمله تقویت تفکر تحلیلی و انتقادی، کاهش اضطراب، رشد همدلی، درونیسازی ارزشهای اخلاقی و ارتقای تأمل حرفهای مربیان آشکار شد. با این حال، اجرای این رویکرد با چالشهایی در سطوح شناختی، نهادی، فرهنگی، حرفهای و هیجانی از جمله فشار برای نتایج سریع، درک ناقص از فلسفه سکوت، کمبود آموزش تخصصی و نگرشهای فرهنگی مبتنی بر انضباط سختگیرانه همراه بود. در جمعبندی، سکوت حمایتی در رویکرد میمامورو ابزاری برای پرورش استقلال، مسئولیتپذیری و خودتنظیمی در کودکان و نیز بستری برای رشد درونی و بلوغ حرفهای مربیان است. نتایج این مطالعه میتواند در بازنگری برنامههای تربیت مربی و بومیسازی رویکردهای نوین آموزش کودکان در ایران مورد استفاده قرار گیرد. |
|
| واژههای کلیدی: سکوت حمایتی، رویکرد میمامورو، خودراهبری در یادگیری |
|
|
متن کامل [PDF 623 kb]
(1764 دریافت)
|
|
نوع مطالعه : پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
سلامت
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
