[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما :: راهنمای نویسندگان ::
:: دوره 13، شماره 4 - ( مهر-آبان 1399 ) ::
جلد 13 شماره 4 صفحات 409-421 برگشت به فهرست نسخه ها
تاثیر یادگیری خودراهبر و روش ترکیبی بر زبان‌آموزی و ایجاد مهارت‌های ارتباطی نوآموزان دو زبانه پیش‌دبستانی
علیرضا بادله1، زهره جامع2، مهدی نامداری پژمان3
1- دانشگاه فرهنگیان گرگان ، Alireza.badeleh@gmail.com
2- دانشگاه آزاد تهران مرکز
3- دانشگاه فرهنگیان تهران
چکیده:   (52 مشاهده)
مقدمه: امروزه نظام آموزش‌وپرورش ما به‌طور ملموس با چندگانگی‌زبانی و مسائل ناشی از آن، ازجمله ناکارآمدی مهارت‌های‌ارتباطی روبرو است؛ بنابراین هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر یادگیری‌ترکیبی و روش‌خودراهبر بر زبان‌آموزی و ایجاد مهارت‌ارتباطی نوآموزان دو زبانه‌پیش‌دبستانی است.
روش کار: برای پژوهش از روش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه‌نوآموزان 5 ساله دوزبانه مدارس پیش‌دبستانی شهر کرج بود؛ از بین 50 مدرسه پیش‌دبستانی و مهدکودک‌گلبرگ که دارای بیشترین نوآموز دوزبانه بود انتخاب شد و بدین صورت تصادفی 36 نوآموز دوزبانه، انتخاب و به‌ صورت تصادفی به سه‌گروه 12 نفری تقسیم شدند سپس بر روی هرگروه به‌صورت تصادفی، هر سه‌روش سنتی، ترکیبی و خودراهبر اجرا شد. ابزار مورد استفاده شامل‌پرسشنامه‌های محقق‌ساخته زبان‌آموزی و مهارت‌های‌ارتباطی بود که روایی پرسشنامه‌ها توسط اساتیدگفتاردرمان و متخصصان‌‌آزمون‌ساز بررسی و پس از انجام اصلاحات لازم بر روی گویه‌های پرسشنامه‌ها، پرسشنامه‌ها مورد تائید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه‌ها با استفاده ازضریب آلفای‌کرنباخ، به‌ترتیب 81/0 و 83/0 به دست آمد. جهت تجزیه‌و‌تحلیل‌ داده‌ها از نرم‌افزار تحلیل آماری spss به صورت آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون تحلیل کوواریانس(اندازه‌گیری‌های مکرر)) استفاده شد.
یافته‌ها: با توجه به یافته‌ها روش‌های ترکیبی، خودراهبر و سنتی بر زبان‌آموزی و مهارت‌های ارتباطی دانش‌آموزان تاثیر معناداری دارند.
نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان‌داد که روش‌ یادگیری ترکیبی به طورمعناداری نسبت به دو روش خودراهبر و سنتی تاثیر بیشتری بر یادگیری زبان‌آموزی نوآموزان دوزبانه دارد و روش یادگیری‌خودراهبر به طور معناداری نسبت به دوروش ترکیبی و سنتی تأثیر بیشتری بر یادگیری مهارت‌های ارتباطی نوآموزان دو زبانه دارد.
واژه‌های کلیدی: یادگیری ترکیبی روش خودراهبر زبان‌آموزی مهارت‌های ارتباطی نوآموزان دو زبانه
متن کامل [PDF 576 kb]   (30 دریافت)    
نوع مطالعه : پژوهشی اصيل | موضوع مقاله: رویکردهای جدید در طراحی برنامه درسی
دریافت: 1398/2/18 | پذیرش: 1398/4/17 | انتشار: 1399/8/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Badeleh A, Jame Z, namdaripejman M. The effect of self-directed learning and its combined composition on language teaching and communication skills of preschool bilingual students. Educ Strategy Med Sci. 2020; 13 (4) :409-421
URL: http://edcbmj.ir/article-1-2120-fa.html

بادله علیرضا، جامع زهره، نامداری پژمان مهدی. تاثیر یادگیری خودراهبر و روش ترکیبی بر زبان‌آموزی و ایجاد مهارت‌های ارتباطی نوآموزان دو زبانه پیش‌دبستانی. دوماهنامه علمی- پژوهشی راهبردهای آموزش در علوم پزشکی. 1399; 13 (4) :409-421

URL: http://edcbmj.ir/article-1-2120-fa.html



دوره 13، شماره 4 - ( مهر-آبان 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
دوماهنامه علمی- پژوهشی راهبــردهای آموزش در علوم پزشکی Education Strategies in Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4241