[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما :: راهنمای نویسندگان ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو نشریه::
برای نویسندگان::
برای داوران::
تماس با ما::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
عضویت در خبرنامه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: دوره 19، شماره 3 - ( مرداد-شهریور 1405 ) ::
جلد 19 شماره 3 صفحات 85-78 برگشت به فهرست نسخه ها
اثربخشی طرحواره‌درمانی گروهی بر صمیمیت زناشویی زنان متأهل: یک مطالعه شبه‌آزمایشی
سارا ایرانمنش*
دانشکده علوم انسانی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران ایران
چکیده:   (30 مشاهده)
مقدمه: صمیمیت زناشویی یکی از مؤلفه‌های مهم کیفیت رابطه زوجین است و در بستر تعامل عاطفی، شناخت متقابل، خودافشایی، پاسخ‌دهی همدلانه و احساس امنیت شکل می‌گیرد. طرحواره‌های ناسازگار اولیه ممکن است از طریق سوگیری در تفسیر رفتار همسر، فعال‌سازی هیجان‌های منفی و به‌کارگیری سبک‌های مقابله‌ای ناکارآمد، بر این فرایند اثر بگذارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره‌درمانی گروهی بر صمیمیت زناشویی زنان متأهل انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان متأهل شاغل در مدرسه ریحانه‌النبی شهر قم در سال ۱۴۰۱ بود. از میان افراد واجد شرایط، ۳۰ نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار سنجش، مقیاس صمیمیت زناشویی (MIS) بود. گروه آزمایش در جلسات گروهی طرحواره‌درمانی شرکت کرد و گروه کنترل در دوره پژوهش مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس بررسی شدند.
یافته‌ها: بر اساس گزارش آماری موجود در نسخه اولیه، پس از کنترل نمرات پیش‌آزمون، تفاوت معناداری میان دو گروه در صمیمیت زناشویی مشاهده شد و میانگین تعدیل‌شده گروه آزمایش افزایش بیشتری را نشان داد. بااین‌حال، به دلیل آشفتگی نگارشی و ناسازگاری برخی ارقام در جدول‌های آماری نسخه اولیه، مقادیر دقیق آماره‌ها و اندازه اثر باید با خروجی اصلی نرم‌افزار آماری تطبیق داده شوند.
نتیجه‌گیری: یافته‌های گزارش‌شده از امکان سودمندی طرحواره‌درمانی گروهی برای ارتقای صمیمیت زناشویی حمایت می‌کنند؛ بااین‌حال، حجم نمونه محدود، استفاده از نمونه‌گیری در دسترس، نبود پیگیری و ابهام در تعداد جلسات و برخی شاخص‌های آماری، تعمیم نتایج را محدود می‌کند. انجام پژوهش‌های کنترل‌شده با نمونه‌های بزرگ‌تر و گزارش شفاف‌تر داده‌ها ضروری است.
واژه‌های کلیدی: طرحواره‌درمانی گروهی، صمیمیت زناشویی، زنان متأهل، طرحواره‌های ناسازگار اولیه، مداخله روان‌شناختی.
متن کامل [PDF 764 kb]   (9 دریافت)    
نوع مطالعه : پژوهشی اصيل | موضوع مقاله: پ‍ژوهش در آموزش علوم پزشکی
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Iranmanesh S. The Effectiveness of Group Schema Therapy on Marital Intimacy in Married Women: A Quasi-Experimental Study. , Educ Strategy Med Sci. 2026; 19 (3) :78-85
URL: http://edcbmj.ir/article-1-2721-fa.html

ایرانمنش سارا. اثربخشی طرحواره‌درمانی گروهی بر صمیمیت زناشویی زنان متأهل: یک مطالعه شبه‌آزمایشی. ، دوماهنامه علمی- پژوهشی راهبردهای آموزش در علوم پزشکی. 1405; 19 (3) :78-85

URL: http://edcbmj.ir/article-1-2721-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 19، شماره 3 - ( مرداد-شهریور 1405 ) برگشت به فهرست نسخه ها
دوماهنامه علمی- پژوهشی راهبــردهای آموزش در علوم پزشکی Education Strategies in Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.13 seconds with 35 queries by YEKTAWEB 4784