مقدمه: آموزش بالینی بخش اساسی و مهم آموزش می باشد که بدون آن تربیت افراد کارآمد و شایسته برای نظام سلامت غیرممکن خواهد بود. شناسایی مسائل موجود در آموزش بالینی و اقدام برای اصلاح آن، موجب ارتقای کیفیت خدمات پزشکی خواهد شد. این مطالعه با هدف بررسی کیفیت آموزش بالینی از دیدگاه کارورزان پزشکی در بیمارستان های منتخب تهران انجام شده است.
روش ها: مطالعه کمی-توصیفی حاضر بر روی 70 نفر از کارورزان پزشکی بیمارستان های امام رضا(ع) و گلستان تهران به روش سرشماری انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات، چهار پرسشنامه محقق ساخته در خصوص راندآموزشی، گزارش صبحگاهی، آموزش درماتگاهی و گراند راند آموزشی بود. پایایی پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و مطلوب ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه22 تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: یافته ها نشان داد که از دیدگاه کارورزان پزشکی، در گروه داخلی بالاترین نمره مربوط به راند آموزشی بود.در گروه جراحی برگزاری گزارش صبحگاهی با نمره 07/72 بالاترین نمره را داشته است. برگزاری گراند راندآموزشی در گروه اطفال نمره 45/43 را به دست آورد. در هر 4 آیتم مورد بررسی گروه زنان نمره به دست آمده زیر 50 درصد بود.
نتیجه گیری: کیفیت آموزش بالینی در گروه های داخلی، جراحی مطلوب ارزیابی شد. راند و گراند راند آموزشی در گروه اطفال کیفیت مطلوبی ندارد. کیفیت آموزش گروه زنان در هیچ کدام از حیطه های مورد بررسی کیفیت مطلوبی را ندارد. بازنگری در آموزش گروه های اطفال و زنان و ارزیابی مستمر کیفیت آموزش تا حصول نتیجه، توصیه می شود.