مقدمه: در دنیای دیجیتال امروز، فناوری نقش برجستهای در زندگی کودکان ایفا میکند و فرصتهای نوینی برای یادگیری ایجاد شده است. بازیهای دیجیتال بعنوان ابزارهایی جذاب و تعاملی، علاوه بر تقویت تواناییهای شناختی، بر مهارتهای روانشناختی و اخلاقی نیز تأثیر میگذارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش مفاهیم اخلاقی از طریق بازیهای دیجیتال بر سازههای روانی (عزتنفس و خودکارآمدیاجتماعی) انجام شده است. روشها: این مطالعه به روش نیمهتجربی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهر اصفهان بود که از میان آنها، 40 دانشآموز دختر بصورت تصادفی به گروههای آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی ۹ جلسه بازیهای دیجیتال با محتوای مفاهیم اخلاقی دریافت کردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای عزت نفس روزنبرگ(1965)، هوشاخلاقی بوربا(2010) و خودکارآمدیاجتماعی ویلر و ولد(2007) بود. تحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای آماری تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد آموزش مفاهیم اخلاقی از طریق بازیهای دیجیتال تأثیر معناداری بر افزایش عزت نفس دارد(p <0.05) و این اثر هم، در کوتاهمدت و هم بلندمدت پایدار باقی مانده است. در مورد خودکارآمدی اجتماعی، تغییر معناداری مشاهده نشد(p>0.05)، اما ثبات سطح عملکرد در بلندمدت تأیید شد. در بین فضیلتهای اخلاقی، تنها خویشتنداری بطور معناداری تقویت شد(p=0.002)، در حالیکه سایر فضیلتها تغییر قابلتوجهی نشان ندادند. نتیجهگیری: ادغام بازیهای دیجیتال در آموزش میتواند به یادگیری مفاهیم اخلاقی و تقویت سازههای روانی کمک کرده و بعنوان بستری نوآورانه برای تقویت عزت نفس و آموزش برخی فضیلتهای اخلاقی مورد استفاده قرار گیرند. طراحی محتوای دقیقتر، توجه به تعامل اجتماعی، و توسعه بازیهای آموزشمحور میتواند اثربخشی آنها را در محیطهای آموزش رسمی افزایش دهد.
Latifi D, Gorji Y, Taghipour F. Development of children's psychological constructs through teaching moral concepts via digital games.. Educ Strategy Med Sci 2026; 18 (6) :17-27 URL: http://edcbmj.ir/article-1-3340-fa.html
لطیفی داود، گرجی یوسف، تقی پور فائزه. توسعه سازههای روانی کودکان در اثر آموزش مفاهیم اخلاقی بوسیله بازیهای دیجیتال. دوماهنامه علمی- پژوهشی راهبردهای آموزش در علوم پزشکی. 1404; 18 (6) :17-27