|
اثربخشی طرحوارهدرمانی گروهی بر پرخاشگری ارتباطی پنهان در زنان متأهل
|
سارا ایرانمنش*   |
| دانشکده علوم انسانی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران ایران |
|
|
چکیده: (23 مشاهده) |
مقدمه: هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی طرحوارهدرمانی گروهی بر پرخاشگری رابطه‌ای پنهان در زنان متأهل بود. با توجه به تأثیر الگوهای شناختی و هیجانی ناسازگار بر کیفیت روابط زناشویی، بررسی کارآمدی مداخلات مبتنی بر طرحوارهدرمانی در بهبود این متغیرها از اهمیت بسزایی برخوردار است.
روش: این پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متأهل شاغل در مدرسه «ریحانه النبی» در شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ (۲۰۲۲-۲۰۲۳) بود. نمونه‌ای متشکل از ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. معیارهای انتخاب شامل کسب نمره بالا در مقیاس سنجش پرخاشگری رابطه‌ای پنهان بود. سپس شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۱۵ نفر) جای‌دهی شدند. داده‌ها با استفاده از «پرسشنامه پرخاشگری رابطه‌ای پنهان» (نلسون و کارول) گردآوری شد. گروه آزمایش تحت مداخله طرحوارهدرمانی گروهی (بر اساس پروتکلی مشخص) قرار گرفتند، در حالی که گروه گواه هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که پس از کنترل اثرات پیش‌آزمون، تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و گروه گواه در زمینه پرخاشگری رابطه‌ای پنهان وجود دارد. علاوه بر این، نتایج مربوط به نمرات پس‌آزمون و خرده‌مقیاس‌های متغیرهای پژوهش، اثربخشی مداخله طرحوارهدرمانی گروهی را نشان می‌دهند.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، طرحوارهدرمانی گروهی می‌تواند به‌عنوان یک مداخله روان‌شناختی برای کاهش پرخاشگری رابطه‌ای پنهان در زنان متأهل در نظر گرفته شود. از این رو، به‌کارگیری این رویکرد در برنامه‌های مشاوره و مداخلاتی که با هدف ارتقای کیفیت روابط زناشویی طراحی می‌شوند، توصیه می‌گردد. |
|
| واژه‌های کلیدی: طرحوارهدرمانی گروهی، پرخاشگری رابطه‌ای پنهان، زنان متأهل |
|
|
متن کامل [PDF 738 kb]
(9 دریافت)
|
|
نوع مطالعه : پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
سایر موضوعات
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
