|
مدل علی رابطه جهت گیری تدریس و مهارت های اجتماعی –هیجانی با کیفیت زندگی در معلمان زن دوره دوم متوسطه شهر تهران
|
سقا افراخته*1   ، لیلا قنواتی2 ، حسین بیگدلی2 |
1- دانشگاه امام حسین ، af51amir@gmail.com
2- دانشگاه ازاد اسلامی |
|
|
چکیده: (9 مشاهده) |
مقدمه: آموزش به معنای تدریس معلم در کلاس درس، پدیدهای چندعاملی و مرتبط به هم میباشد که از کیفیت زندگی تا عملکردهای شناختی–هیجانی معلمان را در بر میگیرد؛ بنابراین هدف این پژوهش بررسی رابطه بین جهتگیری تدریس و مهارتهای اجتماعی–هیجانی با کیفیت زندگی در معلمان زن دوره دوم متوسطه است.
روشها: این پژوهش توصیفی–همبستگی با استفاده از مدلهای معادلات ساختاری، به بررسی روابط بین متغیرهای جهتگیری تدریس و مهارتهای هیجانی–اجتماعی در میان 230 معلم زن مقطع دوم متوسطه تهران (مناطق 1 و 2) پرداخته است. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای معتبر بوده و تحلیل دادهها با استفاده از روشهای آماری توصیفی، همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و معادلات ساختاری در نرمافزارهای AMOS و SPSS انجام شده است.
یافتهها: یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که رابطه بین جهتگیری هدف و کیفیت زندگی با ضریب رگرسیونی استاندارد 0/179 و مقدار p-value برابر با 0/316 معنادار نیست. در مقابل، یادگیری مهارتهای اجتماعی با ضریب رگرسیونی استاندارد 0/189 و مقدار p-value برابر با 0/020 رابطه مثبت و معناداری با کیفیت زندگی معلمان دارد.
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش بهوضوح نشان میدهد که در حالی که جهتگیری هدف رابطه معناداری با کیفیت زندگی ندارد، یادگیری مهارتهای اجتماعی بهطور مثبت و معناداری با کیفیت زندگی معلمان رابطه دارد. این یافتهها بر اهمیت یادگیری مهارتهای اجتماعی در بهبود کیفیت زندگی تأکید میکند. |
|
| واژههای کلیدی: جهت گیری تدریس، یادگیری مهارتهای اجتماعی –هیجانی، معلمان دوره دوم متوسطه |
|
|
متن کامل [PDF 699 kb]
(6 دریافت)
|
|
نوع مطالعه : پژوهشی کيفی |
موضوع مقاله:
سایر موضوعات
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
